Pluton ima kompleksniju površinu nego što se ranije mislilo

Visoko osetljivi spektrograf koji se nalazi na svemirskom teleskopu Habl (Hubble) je otkrio vrlo jaki apsorber (upijač) ultra-ljubičastog zračenja na površini bivše planete Pluton. Ovo predstavlja dokaz da se na tom nebeskom telu nalaze (u stvari, postoji velika šansa da je tako) kompleksna jedinjenja vodonika i ugljenika (ugljovodonici). Sem toga, postoji slična šansa da se tamo nalaze i nitritni molekuli, koji leže na površini. Ovo otkriće je objavljeno u Astronomskom Žurnalu (Astronomic Journal). Autori su grupa naučnika sa Southwest istraživačkog instituta (Southwest Research Institute) i Univerziteta u Nebraski (Nebraska Wesleyan University).

Takve jedinjenja mogu nastati u interakciji sučeve svetlosti ili kosmičkih zraka sa, do sada, poznatom površinom Plutona, koju sačinjavaju led, metan (CH4), ugljen monoksid (CO) i azot (N).

Izvor: Southwest Research Institute

Nebeski Ukras – SNR 0509

Lep ovaj ukras na nebu, s tim što to uopšte nije ukras, a nije ni povod baš lep. Crvenkasti prsten na nebu je ustvari gas koji je predstavlja ostatak vrlo velike i snažne eksplozije supernove. Ovaj prsten se širi svemirom fantastičnih 18 miliona kilometara na čas.

Ovaj ostatak supernove je dobio ime SNR 0509 i prvi ga je primetio Hubble – svemirski teleskop i to još oktobra 2006. Ova, najnovija fotografija, kombinuje podatke sa 4 godine stare slike, koja je okinuta na talsnoj dužini koja ističe svetleći hidrogen sa slikom koja prikazuje vidljivu svetlost. Ova druga fotografija je napravljena prošli mesec.

SNR 0509 je širok 23 svetlosne godine i nalazi se u Velikom Magelanovom Oblaku, galaksiji koja je udaljena od nas tričavih 160000 svetlosnih godina.

Uzimajući sve prethodno u obzir, sada dolazi najzanimljivija činjenica. Kada je došlo do eksplozije, pre oko 400 godina, mogla je lako da nadsija svoju matičnu galaksiju i to danima, a ceo događaj bi bio vidljiv mesecima, i to golim okom, sa Zemlje. I ako je to bilo moguće pratiti samo sa južne hemisfere, nigde ne postoji ni jedan zapis o ovakvom događaju. Čovek se jednostavno zapita: Šta su na jugu radili ti ljudi u to doba, gde su im bile oči?