Utvrđeni Kovlun grad: grad tame i anarhije

Kovlun grad 1980. godine.

Kovlun grad 1980. godine.

Zvali su ga bezzakona zona sumraka. Mesto sa najvećom gustinom naseljenosti na svetu. Ali za mnoge, Utvrđeni grad Kovlun (Kowloon Walled City), je jednostavno bio dom.

Na 2,7 hektara enklave nalazili su se saloni opijuma, skladišta, kockarnice, brodveli vođeni od strane trijade. Prostor gde su se policija, zdravstvena inspekcija pa čak poreski obveznici plašili da kroče.

Zamislite: Kako je bilo živeti u Kovlun utvrđenom gradu?

Skica jednog dela Kovlun grada. Kako se živelo i radilo u stanu od 4 kvadratna metra.

Skica jednog dela Kovlun grada. Kako se živelo i radilo u stanu od 4 kvadratna metra.

U kantonima, bio je poznat kao “grad tame“.

Iako je bio smrdljivo, odvratno mesto, gde su se pacovi slobodno šetali, i gde je kanalizacija neprestano curila, meštani, trgovci, iscelitelji i samoproklamovani doktori i zubari su ga verno branili do poslednjeg dana.

Nekad se mislilo da je bilo mesto sa najvećom gustinom naseljenosti na svetu, sa 35.000 ljudi naguranih u male stanove, i sa preko 300 međusobno povezanih kula, svih sagrađenih bez i jednog arhitekte.

Pogled iz vazduha na Kovlun grad 1987. godine.

Pogled iz vazduha na Kovlun grad 1987. godine.

Ali u martu 1993. godine, poslednja grupa stanovnika je prihvatila, konačno, uslove za preseljenje.

To je oborilo i poslednju zavesu na bizarnom poglavlju kolonijalne prošlosti Hong Konga.

Pitajte bivše stanovnike ovog grada šta im najviše nedostaje, i većina će vam reći prijateljstvo.

U 1960.-im porodica Heung, koja je brojala 6 članova preselila se iz kolibe na krovu zgrade u Hong Hom-u, u Kovlun grad.
Prvo su živeli u 7 kvadratnih metara, u dvospratnoj kući pored Tung Tau Chen puta, koje su delili sa 7 drugih porodica.
Nekoliko godina kasnija, preselili su se u dvosoban stan na četvrtom spratu zgrade pored Tai Cheng ulice.

“Živeli smo siromašno, ali smo bili srećni“, izjavila je najstarija ćerka Heung Yun-king.
“Najbolje vreme smo proveli u prvoj kući, iako su sobe bile toliko male da nismo imali mesta ni za sto za ručanje. Jeli smo sa daske koja je bila postavljena preko mašine za štrikanje i kreveta. Svi smo se slagali, i bilo je super imati toliko dece sa kojima možete da se igrate.”

Istorija ovog grada datira čak iz perioda Sung dinastije (960.-1297.), kada je postojao kao malo utvrđenje imperiajalističkim vojnicima koji su kontrolisali trgovinu soli.

U drugoj polovini 19. veka, Kinezi su se suočili sa invazijom Engleza, koji su držali Hong Kong ostrvo. Koji su se kasnije proširili na grad koji je sada imao vojnike, oficire i njihove porodice.

Godine 1898, grad je postao jedini deo Hong Konga koji Kina nije želela da ustupi Britancima tokom 99-ogodišnje opsade Kovlona i novih teritorija.
Britanci su se složili da Kina može da zadrži utvrđeni grad dok se kolonijalna administracija ne utvrdi. Ali Kina nikad nije napustila svoje pravo i nadležnost tako da je bitka oko suvereniteta nastavljena i nikad nije rešena. Rezultat tome je da je Kovlun postao grad bez zakona i utočište kriminalcima.

Radnje unutar utvrdjenog grada.

Radnje unutar utvrdjenog grada.

Kako su rente bile niske, i nije bilo brige oko poreza, viza ili licenci, grad je polako počeo da se puni. Do 1980. godine, brojao je 35.000 ljudi. Vlasti su pokušale nekoliko puta da očiste grad, ali svakim pokušajem stanovnici su pretili incidentima. Niske rente takođe su značile i izgradnju manjih fabrika. Igračke, stvari od plastike i hrana bili su glavni proizvodi. Fabrike su, možda, donele svojim vlasnicima solidan prihod, ali đubreta je bilo na sve strane, opasnost od požara i zagađenje su se konstantno povećavali. Ograničeno mešanje vlasti takođe je značilo i ograničenu socijalnu pomoć. Kako niko nije odnosio smeće, niti brinuo o gradu, meštani su morali da se oslanjaju jedni na druge kako bi preživeli. To je razvilo jednu prijateljski nastrojenu atmosferu među stanovnicima ovog tamnog grada.

Protesti protiv rusenja 1992. godine.

Protesti protiv rusenja 1992. godine.

Konačnu odluku o rušenju, vlasti su donele 1987. godine, ali tek u martu 1993. su otpočeli sa demoliranjem. U aprilu 1994. godine, Kovlun grad je srušen i na njegovo mesto napravljen je Kovlun utvrđeni park, koji je otvoren u decembru 1995. godine.
Neki artifekti iz starog grada su ostali. Tako na primer zgrada Yamen (Jemen), koja je izgrađena početko 1800-tih i koja je služila kao vojni štab, sačuvana je. Takođe, ostaci Južne kapije su sačuvani i nalaze se u parku.

Pocetak demoliranja 1993. godine.

Početak demoliranja 1993. godine.

Iako je srušen, sećanja na ovaj grad i danas žive. Može se slobodno reći da smo danas možda i zaboravili na društvenu odgovornost i solidarnost koja je nekada vladala u ovom gradu.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *